Η ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΑΞΙΖΕΙ! ΜΗΝ ΤΗΝ ΥΠΟΛΟΓΙΖΕΙΣ ΣΤΟ ΕΛΛΕΙMΜΑ!

Σε μια περίοδο στην οποία όλοι συμφωνούν ότι η ζώνη του ευρώ εξακολουθεί να βρίσκεται σε ύφεση, η πολιτική στάση της ευρωζώνης απέναντι στο πρόβλημα της ύφεσης, της ανεργίας και της δημιουργίας προοπτικής για τους πολίτες της – και κυρίως τους νέους – έχει καταστεί αδύναμη.

Η ύφεση της ζώνης του ευρώ έχει αυξηθεί σημαντικά, σύμφωνα με όλους τους δείκτες. Οι συνέπειες δεν αφορούν μόνο τους ισολογισμούς των κρατών, των τραπεζών και τις εκτιμήσεις των αγορών. Οι συνέπειες αφορούν το μέλλον της Ευρώπης συνολικά ως ενιαίας και ιδεατής συλλογικότητας.

Η ανεργία των νέων ξεπερνά το 50% σε πολλές χώρες. Είναι αδιανόητο χώρες στο επίπεδο ανάπτυξης και μόρφωσης που διαθέτουν τα μέλη της ευρωζώνης, να απασχολούν μόνο ένα στους δύο νέους και νέες. Μια τόσο μεγάλη ανεργία νέων είναι καταστρεπτική για την κοινωνία. Από κάθε άποψη, είτε οικονομική είτε κοινωνική, συνιστά μία δυσμενή εξέλιξη για όλους.

Ο άνεργος νέος αισθάνεται απομόνωση και κοινωνική απόρριψη. Βρίσκεται στα περιθώρια της κοινωνίας και πολλές φορές αντιμετωπίζει την βία σαν την μόνη διέξοδο. Η κατάσταση που αντιμετωπίζουμε σήμερα δεν μπορεί να συνεχιστεί.

Για πολλούς στην ΕΕ τα έξοδα του κράτους αποτελούν το πρόβλημα. Οι δημόσιες επενδύσεις δεν συνιστούν πλεονέκτημα όλων και χώρες με ελλείμματα περιορίζουν τις δημόσιες επενδύσεις και κοινωνικές δαπάνες προκειμένου να πιάσουν τους στόχους του Δημοσιονομικού Συμφώνου. Για να υπερκερασθούν αυτές οι διαρθρωτικές προκλήσεις και αντιφάσεις είναι απαραίτητο να γίνουν επενδύσεις σε κομβικούς τομείς όπως η παιδεία, η έρευνα και η καινοτομία, και να αντιστραφεί η τάση συρρίκνωσης των δημόσιων επενδύσεων.

Θα μας ρωτήσει κανείς, μα εν μέσω κρίσης, έχουμε την δυνατότητα εξαιρέσεων; Έχουμε την δυνατότητα να κάνουμε επένδυση στην παιδεία; Η απάντηση είναι απλή. Ακριβώς επειδή είμαστε μέσα σε μια κρίση, χρειάζεται επένδυση στην παιδεία, χρειάζεται επένδυση για το μέλλον.

Η σημερινή κρίση και οι σοβαροί περιορισμοί των δημόσιων επενδύσεων έχουν δυσκολέψει για ορισμένα κράτη μέλη την περαιτέρω πρόοδο όσον αφορά την ανάπτυξη, την αυξημένη ανταγωνιστικότητα, την επιδίωξη της οικονομικής και κοινωνικής σύγκλισης και την πλήρη συμμετοχή τους στην εσωτερική αγορά. Δεν είναι όμως όλες οι δαπάνες ίδιες. Είναι πολλές δημοσιονομικές δαπάνες που έχουν μορφή επένδυσης. Για παράδειγμα η εκπαίδευση. Σε αυτή την περίπτωση τα έξοδα γίνονται άμεσα και τα έσοδα από την επένδυση πραγματοποιούνται σε ένα, δύο ή και σε πιο πολλά χρόνια και επηρεάζουν πολλές γενιές.

Data from World Bank

ΕΠΕΝΔΥΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υπολογίζει πως η απόδοση της πανεπιστημιακής μόρφωσης στην Ευρώπη είναι κοντά στα 12%, δηλαδή για κάθε χρόνο πανεπιστημιακής μόρφωσης, το εισόδημα του φοιτητή, για τα επόμενα χρόνια στην καριέρα του, θα είναι πιο ψηλό από το εισόδημα του μη πτυχιούχου κατά 12%. Από αυτά τα 12% παραπάνω, ο πτυχιούχος θα πληρώνει φόρο, ο οποίος θα προσφέρει στη μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος. Έτσι βλέπουμε πως μια επένδυση στην εκπαίδευση σήμερα μπορεί να επιδρά αρνητικά πάνω στο έλλειμμα, αλλά έχει αλλεπάλληλα θετικά αποτελέσματα σε μερικά χρόνια.

Αν τα μέτρα λιτότητας και ο περιορισμός των δημοσίων επενδύσεων έχουν σαν αποτέλεσμα μικρότερες επενδύσεις στην εκπαίδευση, μπορεί από τη μία να βοηθήσουν στην μείωση του ελλείμματος σήμερα, θα βλάψουν όμως, από την άλλη στο μέλλον.

Όταν πρόκειται για δημοσιονομικά έξοδα επενδυτικού χαρακτήρα, δεν έχει νόημα να επιβάλλεται λιτότητα. Ακυρώνεται το μέλλον και η προοπτική των πολιτών και κυρίως της νέας γενιάς.

Η Ευρώπη για να βγει από την κρίση πρέπει να επενδύσει στο μέλλον. Το δικό της μέλλον. Η στρατηγική «Ευρώπη 2020» θα πρέπει να βοηθήσει την Ευρώπη να ανακάμψει από την κρίση και να βγει ισχυρότερη, μέσω της δημιουργίας θέσεων εργασίας και της έξυπνης, διατηρήσιμης και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξης• η στρατηγική αυτή βασίζεται σε πέντε πρωταρχικούς στόχους της Ένωσης που αφορούν την προώθηση της απασχόλησης, τη βελτίωση των συνθηκών για την καινοτομία, την έρευνα και την ανάπτυξη, την επίτευξη των στόχων που αφορούν την αλλαγή του κλίματος και την ενέργεια, τη βελτίωση των επιπέδων εκπαίδευσης και την προώθηση της κοινωνικής ένταξης.

Τον Φεβρουάριο του 2013, η Επιτροπή πρότεινε μια δέσμη κοινωνικών επενδύσεων (Social Investment Package) η οποία παρέχει στα κράτη μέλη καθοδήγηση για την εκπόνηση πιο αποδοτικών και πιο αποτελεσματικών κοινωνικών πολιτικών που να ανταποκρίνονται στις σημαντικές προκλήσεις που αυτά αντιμετωπίζουν.

Με τη δέσμη υπογραμμίζεται ότι οι δημόσιες επενδύσεις όπως η παιδική μέριμνα, η εκπαίδευση ή η υποστήριξη για την ενεργό και υγιή γήρανση πρέπει να διατηρηθούν ή να ενισχυθούν ακόμη και όταν οι εθνικοί προϋπολογισμοί είναι περιορισμένοι, διότι χωρίς τέτοιες επενδύσεις πολλοί άνθρωποι δεν είναι σε θέση να συμμετάσχουν στην κοινωνική ζωή ούτε να αναπτύξουν το οικονομικό δυναμικό τους.

Υπενθυμίζουμε ότι, βάσει των σημερινών επενδυτικών τάσεων, το 2025 η Ασία θα βρίσκεται ίσως στην πρωτοπορία των επιστημονικών και τεχνολογικών εξελίξεων• υπενθυμίζει ωστόσο ότι οι αλλαγές αυτές δεν αποτελούν μόνο τεράστιες προκλήσεις, αλλά και προσφέρουν επίσης ευκαιρίες, όπως για μια ραγδαία άνοδο των εξαγωγικών δυνατοτήτων της ΕΕ.

Υπογραμμίζουμε ότι η Ένωση υστερεί στην τριτοβάθμια πανεπιστημιακή και επαγγελματική εκπαίδευση, αφού μόνο γύρω στα 30 ευρωπαϊκά πανεπιστήμια συγκαταλέγονται στα 100 καλύτερα πανεπιστήμια του κόσμου.

Δεν αντέχει η Ευρώπη άλλη βραδυπορία στον αγώνα δρόμου των εργασιακών δεξιοτήτων και ας μην ξεχνούμε ότι, έως το 2020, 16 εκατομμύρια περισσότερες θέσεις εργασίας θα απαιτούν υψηλά προσόντα, ενώ η ζήτηση για χαμηλά προσόντα θα μειωθεί κατά 12 εκατομμύρια θέσεις.

Η ποιότητα της παιδείας μας σήμερα, καθορίζει την ποιότητα της Δημοκρατίας και την πανευρωπαϊκή κοινή μας μοίρα αύριο και δίνει νόημα και αξία στην Ευρώπη μας.

Ό,τι δίνουμε σήμερα στους νέους, θα το εισπράξουμε αύριο στο πολλαπλάσιο. Κάθε ευρώ που δίνουμε στην παιδεία, επιστρέφει στην Ευρώπη μας, στα Κράτη μας με τόκο.